"Bir daha uyumamak üzere,o denizin sahilinde uyanmak ve sevdiklerimi aramak istiyorum artık..."
Bir işe başladım ben. Çalıştığım yığının içi babamın yaşanmışlıklarıyla dolu. Aslında yaşanmamışlıklar desek daha doğru olur. Zaman zaman arıyorum onu kalemlerde bakınıyorum tebessümle, bulup sarılmak istiyorum ona, kendime, acılara. İnsan özlüyormuş hakikatten geçmişini. Yani geçmişteki kendisini, yaşadığı acıları, çektiği sıkıntıları. Bulup kendini sarılmak istiyormuş, özlem gidermek istiyormuş kendiyle.
Baharın sonu gelsin artık! Sıcaktan değil de sıkıntıdan uyuyamayalım. Açalım Edip Cansever'imizi, okuyalım boğazımız düğüm düğüm olana kadar. Belki Eleni dinleriz biraz. Ya da sessizlikte uzakları dinleriz; anıları misafir ederiz. Sonra dua ederiz.Yaşıyoruz çok şükür!
Özgür Aydın
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder